mijn bio
(lange versie)
Mijn verhaal
Generalisme
Onlangs vond ik een mailtje terug van mijn 12-jarige zelf, die een spreekbeurt maakte over Leonardo Da Vinci, “omdat die een beetje van alles was”, schreef ik. Tijdens mijn laatste jaar geneeskunde moest ik kiezen welke richting ik uit wou en schreef er een boekje over vol. Hieruit schijnde de ambitie door om homo universalis te worden, want de wereld barst van interessante zaken, en dit leek het beste verenigbaar met een job als huisarts.
Vijf jaar later was ik nog steeds geen homo universalis - en ik zal dit vermoedelijk ook nooit worden - maar besliste ik wel te stoppen als klassiek huisarts. Ik koos geneeskunde “omdat ik iets met mensen wou doen”, maar ik merkte dat ik hierin beperkt werd. Ik werd beperkt door een systeem, waarbinnen ik niet langer kon functioneren. Bovendien zorgde het feit dat ik niet één ding kan doen, er mede voor dat ik moest stoppen. Ik combineerde mijn huisartsenbestaan, met een carrière als muzikant, terwijl mijn hoofd barstte van honderden andere ideeën gaande van dingen die ik zou kunnen doen, tot hoe de zaken anders kunnen. Hoe graag ik het ook wilde doen werken, de combinatie van dit alles was niet haalbaar. Het huidige pad klopte niet meer. Wat voor sommigen een moedige keuze leek, was voor mij gewoonweg een existentiële noodzaak.
Deze professionele wenteling bracht me dichter bij mezelf, dichter bij het generalisme. Ik geloof immers dat een mens door thuis te zijn in verschillende domeinen, de competenties in elk domein apart kan versterken. Maar als huisarts bleek dit moeilijker dan gedacht.
Een veranderende samenleving heeft nood aan andere vormen van zorg.
De stap uit het klassieke systeem was dubbel, huisarts is immers een prachtig beroep. Echter, ik werd dagelijks geconfronteerd met klachten die veroorzaakt werden door stress of een ongezonde levensstijl. Twintig minuten schieten tekort om dieper op dergelijke problemen in te gaan… Bovendien bleek het beroep steeds meer te bestaan uit het schrijven van ziektebriefjes en medicatievoorschriften. En laat dit nu indirect gevolgen zijn van veranderende tijden. Mensen worden vaker ziek, zijn meer chronisch ziek en nemen ook meer medicatie.
We leven in een veranderende samenleving, waar de stress- en angstniveaus hoog liggen, mensen zittend hun tijd spenderen en echt eten plaats heeft gemaakt voor bewerkt voedsel. Mensen worden ook ouder, en als maatschappij staan we voor een heel grote uitdaging. Veel klachten waarmee mensen op consultatie komen, inclusief een heleboel chronische ziekten, zijn te voorkomen. Medicatie zou plaats kunnen maken voor voeding, beweging, stressmanagement, betere slaap en verbinding.
Mindfulness
Het zijn bijzondere tijden. Dagelijks laten we ongeziene stromen aan informatie toe in ons brein. Sociale media, nieuws, en de oneindigheid van het wereldwijde web. Alles is consumeerbaar en we weten amper nog waar te beginnen; alles is mogelijk en ligt binnen handbereik. We kunnen ons niet meer focussen, geraken opgebrand, terwijl compassie en communities hebben plaatsgemaakt voor efficiëntie en individualisering. De angstniveaus stijgen op bevolkingsniveau, mensen worden eenzamer.
Toen ik zelf werd geconfronteerd met een aantal van deze zaken, tijdens een periode van fysieke invaliditeit, werd ik gered door mindfulness. Inzichten uit de MBCT (mindfulness-based cognitieve therapy), bleken een antidotum voor persoonlijke problematieken die symptomen waren van een verziekende samenleving. Ik geloof dan ook dat mindfulness de wereld een klein beetje kan redden. Ik besloot mijn eigen kennis hierin te verdiepen en volgde een opleiding tot yoga teacher en mindfulness trainer. Meer dan ooit besefte ik dat mijn pad daar ergens in die richting lag.
De pijlers van levensstijl
Mindfulness is, mijns inziens, dus erg belangrijk en primordiaal in een tijd waar chronische stress een epidemie lijkt te zijn. Maar dat is niet het enige. De gezonde basis van een evenwichtig voeding met écht eten, consistente beweging doorheen de dag, kwalitatieve slaap en sociale verbinding, lijkt erg wankel bij velen onder ons. Mijn doel is om deze basis terug juist te krijgen, zonder exotische of verregaande therapieën. Ik droom ervan om de gehele samenleving gezonder te krijgen, door deze pijlers terug op punt te krijgen. Als de wereld dan ook nog iets groener zou kunnen worden, waar ook de onderschatte invloed van toxische factoren ingeperkt wordt, dan gaan we echt de goede kant uit. Een gezondere, meer compassievolle wereld, betekent ook een gelukkiger wereld.
Holistisch
“Holistisch”, je ziet het tegenwoordig overal opduiken. Maar het dekt ook wel een grote lading. We zijn allemaal mensen. We zijn meer dan een serie van aparte systemen, we zijn één geheel. Ik geloof dan ook dat we gezondheid ook steeds meer op deze manier mogen benaderen. Bovendien verdienen mensen een luisterend oor, iemand die meedenkt en samen op zoek gaat. Het lijkt me enorm fijn dit pad met indviduen te kunnen bewandelen. Ik wou tenslotte ook ‘iets met mensen doen’.
En dit kan ook in groep. Dat maakt het mogelijks zelfs nog krachtiger. Wie ooit al eens naar een groepsworkshop is geweest, heeft misschien ook de energie van verbinding kunnen voelen. Ook dit pad wil ik graag bewandelen: zoals de mens één geheel is, zijn we als individu ook deel van een groter geheel.
Muziek
Het woord ‘mens’ kwam al vaak aan bod. En wat maakt de mens misschien nog meer mens dan het concept ‘cultuur’? Geen generalisme zonder de kunst, althans in mijn ogen. Kunst helpt ons de wereld anders te zien, helpt om de ziel te verzachten. Zelf zou ik niet kunnen zonder muziek, en sinds een tiental jaar is er ook de noodzaak ontstaan om zelf muziek te maken. Als ik jouw nieuwsgierigheid heb gewekt, zoek gerust even naar ‘it was a storm’ op je favoriete streamingsplatform.
Open ogen
Mijn ogen blijven open voor nieuwe uitdagingen en samenwerkingen. Ik ben op missie, een missie die de wereld wat gezonder wil maken, op vele vlakken. Ik blijf bijleren en opleidingen volgen, in de hoop dichter te komen bij dit doel.